Sale

We vertrekken naar het voormalige Lilybeo, in de oudheid de thuishaven van de Carthago-vloot. In 827 kwamen de Arabieren aan land in Mazara en zij vonden il porto van Lilybeo zo belangrijk dat ze hem ‘de haven van Allah’ noemden, Marsah Allah. Marsala is het gebied van de zoete Marsala-wijn. De wijn werd wereldberoemd dankzij John Woodhouse, een Engelse zeephandelaar, die eind 18 NC in Marsala schuilde voor de felle sirocco, de zandwind uit de Sahara.

In de drukke havenstad horen we de sirenes af en aan… het ambulancepersoneel is van top tot teen bedekt… We worden er naar van; we moeten hier niet te lang blijven. Zonder Marsala, maar met een schone was en een voortreffelijke pizza della casa, vertrekken we naar de volgende plek.

Het is al donker als we ons installeren op de grindparking bij Il Mulino della Salina Infersa, de zoutpannen. Sinds jaar en dag wordt zout gebruikt voor het conserveren van bederfelijke levensmiddelen en de zoutwinning hier aan de westkust, tussen Marsala en Trapani, dateert al van de tijd van de Feniciërs. Door de eeuwen heen is het productieproces is veranderd; mechanisering heeft de Hollandse en Amerikaanse molens en de Schroeven van Archimedes vervangen. Oorlogen, epidemieën en bezetters beïnvloedden in sterke mate de zouthandel, maar tot nog toe wordt er winst gemaakt. We wandelen naar de pier en bewonderen met enige trots ‘onze’ molens in het weidse zoutlandschap. Voor de kust liggen kleine eilandjes, een werkloze boot wacht geduldig op toeristen. Het wordt druk op ons plekje. Arbeiders rijden af en aan naar de eetkraam die aan het begin van de parking staat. Fer haalt koffie en een croissant gevuld met jam. De koffie is jammer, maar de croissant smaakt goed! Wanneer we wegrijden worden we uitgezwaaid door het koffiekoppel. Heerlijk, die Sicilianen!

We gaan een halte verder staan, aan het rotsige strand ten noorden van Erice. Aan de overkant van de doorgaande weg staan twee loodsen. Verderop is nog niet zo lang geleden een ruime boulevard met palmen aangelegd, in de leegte, aan de rand van een vervallen fabrieksterrein. Hordes honden hier. Een loopse teef met hangende tepels wordt geen seconde met rust gelaten, ook niet door Matroosje…  hmmm, de hormonen werken blijkbaar nog, 2 maanden na castratie. Fietsers, vrachtwagens, auto’s, motors, joggers, kortom alles wat onze Matroos triggert, komt met enige regelmaat voorbij en we moeten hem weer aanlijnen. De plek verdient niet de hoofdprijs, maar het uitzicht op Erice, een middeleeuwse bezienswaardigheid op een rotspunt van 750 meter hoog, is prachtig. Erice heeft meer dan 60 kerken en vanaf Castello di Venere schijn je het mooiste uitzicht van Italië te hebben. Met helder weer is zelfs Cabo Bon, het uiterste puntje van Tunesië, te zien.

We maken een plan voor de laatste week. Nee, 3 sterren Erice hoeft niet meer… het vooruitzicht van een jankende, dreinende en trekkende Matroos is allesbehalve aantrekkelijk. Daarbij, alles is dicht vanwege oranje, ook het Castello di Venere. Fer oppert Corleone, ‘Het hart van de leeuw’, de bakermat van de Cosa Nostra. Corleone is de thuishaven van filmpersonage Vito Andolini Corleone , ‘The Godfather’ in de trilogie van Mario Puzo. De Corleonesi in Sicilië wilden lange tijd geen pottenkijkers; de autosnelweg gaat met een grote bocht om de stad van de ‘Capo di capi’ heen. De meedogenloze Cosa Nostra heeft haar tentakels verankerd in de Democrazia Cristiana (de Christen-Democratische partij), in de logistiek en in de wegenbouw. Van de ondernemers hier betaalt 70 tot 80% nog altijd ‘pizo’, beschermpremie… Na de inktzwarte jaren ’90 waarin onderzoeksrechters Paolo Borselino en Giovanni Falcone werden geliquideerd, pikten de Italianen en Sicilianen het niet meer en overal kwamen protesten op gang. Sindsdien is er veel, heel veel geld gestoken in de bestrijding van… Maar zoals alle crisissen is de huidige coronacrisis een zegen voor de maffia. Het blijft vechten tegen de bierkaai… We besluiten Corleone aan te doen bij ons volgende bezoek aan Sicilië.

Met nog 8 dagen te gaan, plannen we San Vito lo Capo, Parco naturale delle Zingaro, Segesta en Golfo di Castellamare. Een ambitieus plan!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.