¿Chikunwat?

[augustus 2014]

In augustus begint de lange droge tijd, maar ook in Suriname is het weer een beetje in de war. Regenbuien waar je U tegen zegt, 2 dagen lang. De 2 grote Franse gezinnen in Un Pied à terre moeten geëvacueerd worden: het water komt uit alle poriën van de kamervloer. Het water in de straat staat tot halverwege de knie. Yayo, die voor de gelegenheid het varken* voor- en achteruit rijdt, van Greenheart hotel naar Un Pied à Terre en terug, heeft zijn wagen volgeladen. De 5 grotere kids vinden het fantastisch, de 2 kleintjes ondergaan het gelaten. Met zijn allen in 2 mooie familiekamers in het Greenheart, iedereen is tevree en het is 23:30 als wij weer aan tafel kunnen. De volgende ochtend hoor ik voor het eerst van Chikungunya. Het jongetje van 5 heeft pijn, veel pijn en hoge koorts. Hij ligt heel stil op de bank bij de receptie. Overgewaaid vanuit de Franse Antillen naar Frans Guyana en van daaruit naar Suriname met de mens als drager, de dengue-mug als overbrenger.

Tijgermug_blog

Een week later krijg ik last van mijn gewrichten. Het begint in de middag en tegen bedtijd strompel ik onze hoogslaper in. Ik kan niet draaien ik heb pijn, overal. Mijn bed kan ik pas uit nadat ik 1000 mg Paracetamol opeet en het anderhalf uur laat intrekken. Ik vreet te veel Paracetamol om de dag door te komen, en het is te snel uitgewerkt. Is dit nu acute arthritis? De buren herkennen het gelijk en ook Saartje, onze kanjer in het huishouden, is ervan overtuigd: ik ben besmet met het Chikungunya-virus!! De Franse artsen die in ons guesthouse hangen* zien een klassieke Chik en ik word op Paracetamol-rantsoen gezet om leverklachten te voorkomen. De eerste 2 dagen zijn de gewrichtspijnen het ergst. Ik krijg jeuk over mijn hele lijf en na en dag of wat voelt het alsof ik verpakt ben in een stroomdeken. Met de diarree komt ook het gevoel van uitgeput zijn. Fer en Yayo blijven ook niet gespaard; het is eind augustus en de epidemie is in volle gang.

Het hele klein- en middenbedrijf ligt plat als in oktober de scholen weer beginnen. Pas dan  wordt de Assemblee* wakker; terug van lange en verre vakanties willen ze meteen zichzelf en hun dierbaren tegen de pijnlijke Chikungunya beschermen.

SURINAME-PARAMARIBO-PARLEMENT

Grootse schoonmaakcampagne wordt georganiseerd, alle mogelijke broedplaatsen opgespoord en vernietigd. De hele bevolking moet mee doen anders werkt het immers niet. Alle scholen moeten, na 2 maanden vakantie en even zolang Chikungunya, de eerste week van het schooljaar dicht blijven!

*het varken: de rammelende hilux uit 1996 die het overigens nog steeds doet

SAM_3406_blog

*hangen: ze hebben voor een week een hangmat gehuurd

SAM_2842_blog

*assemblee: parlement

 

HET Avontuur

We hebben het aangekondigd. De chronologie laten we voor wat het is. Als je dit leest, neem plaats in de tijdmachine en druk op de knop augustus 2014…..

Nog eufoor van de borrel en van alle lieve, leuke en lekkere attenties (bedankt allemaal!) en met maar een heel klein beetje nadorst stappen we naar de gate. Een lange rij wachtenden. Surinamegangers worden van kop tot teen gecheckt. We schuiven aan en na een uur of 2 vleien we ons in een vliegtuigstoel. En dan, na 9 uur vliegen, met champagne (ik ben immers jarig, zelfs 5 uur langer!), zijn we er. We trekken een truitje uit, snuiven de vochtige hitte op, en schuiven de wachtrij in voor de douane. We delen een taxi met een Nederlandse co-assistent en de rit is betoverend. Yayo staat in de tuinpoort en trekt nog een onkruidje weg als de taxi stopt. De ontvangst door onze vrienden is opnieuw allerhartelijkst en het ziet er allemaal nog mooier uit dan op de foto’s. Het voelt als thuiskomen!

De eerste nacht weer wennen aan de warmte in de wind van de ventilator, en met de klamboe losjes over het bed zijn we onbedoeld een feestmaal voor de muggen. Na een turbulente nacht zit ons lijf onder de muggenbulten en het muskietennet vol met bloederige lijken. Een duik in het zwembad en zand erover wat ons betreft. Niet genoeg zand,  zo blijkt later.SAM_2905_blog

We pikken de draad langzaamaan weer op. Het hotel moet nog opgezet worden; een hele klus. Borden, bestek, potten, pannen, het moet er allemaal nog komen. Handdoeken, lakens. De keuken is nog geen keuken en de parking geen parking. De elektriciteit is nog niet rond en het zwembadwater is groen. Personeel moet geworven worden en hoewel we weten dat dat een koppijndossier wordt, hebben we geen idee hoe dat voelt. Enfin, eerst maar in het vertrouwde Un Pied à Terre aan de gang.

P1060182

Dat voelt als vanouds, alleen Atèn is er niet, en die missen we toch wel. Niet het gekrijs als het weer niet naar haar zin was en ze niet van ons bord mocht eten. Wel haar mooie dansjes, haar gekir en geflikflooi met Fer (je zou er jaloers van worden…) en het na papegaaien van mijn lach. Haar eigenwijze en stoere optreden. Hoe ze uiteindelijk het hele huis verkende en inpalmde en zelf de kooi opzocht voor haar middagdutje. Baasje Chin heeft haar weer meegenomen naar Coronie en haar weer op een dieet van havermoutpap en Fernandes cherry* gezet. Ze moet vast ook weer mee de brommer op. We missen haar…

Atèn onder de douche
Atèn onder de douche

*zoete, rode priklimonade, die naar kersen zou moeten smaken maar meer aan kauwgum doet denkenP1050492_blog

Africa — here we come !

Het begin..
Het plan is klaar! Als we straks in Johannesburg landen, worden we opgehaald door het team van Bushlore en dan gaan we ons vervoer voor de volgende 33 (!) dagen ophalen. Nee, geen camper deze keer….. Wel een hele stoere 4×4 Hilux met rooftent.
Toyota-Hilux-2.5TD-DC-4X4-camp

Ons rijdend verblijf voor de reis is uitgerust met allerlei handige kampeer dingen en ingesteld op de omstandigheden in Afrika. Dit accessoire vinden we nog het meest briljant…

camp toilet

Als jullie het leuk vinden om de route met het strakke reisschema alvast te bekijken, hieronder staan de (interactieve) plaatjes.

Eerst even stoppen bij de Ama Amanzi Game Lodge en dan door …

…. richting de Okavango delta. Onderweg doen we eerst nog wel wat aardige tussenstops. Het merendeel van de overnachtingen doen we bij campsites. We blijven overal twee nachten, zodat als we onverwachts ergens een dag verliezen door pech of wat dan ook, we geen campsite reserveringen “verliezen” en we ons enorm moeten gaan haasten om weer terug op schema te komen… Het idee is om over dit stuk van de reis zo’n 9 dagen te doen.

Moremi en Chobe en dan de grens over naar Namibie

De Ovakango delta is een gebied dat Tien en ik al hééééél lang op ons lijstje hebben staan. Hier gaan we straks zo’n 10 dagen doorbrengen.

Namibie en weer terug naar Botswana

En dan mogen we nog een week in het Noorden van Namibie rondrijden.

Snel door naar ZA om daar nog wat te genieten

De verwachting is dat de route terug via Botswana relatief saai zal zijn. Als het lukt om dan een paar dagen flink door te rijden, gaan we eerst nog wat vogelgebieden bekijken rond Gaborone en dan willen we nog een dag of wat in Pilanesberg doorbrengen.

en dan zit het erop. En mogen we aan de slag in de Ama Amanzi Game Lodge

101ca1138993e0ae42b507338d42d571 399f21baa2913146f43aa7488c339a1e 877adc96b1d3f7f8a0d1449011020433 c2dddcef36103a3f66ce6fc3cb06fcf0