De navel van Sicilië

We installeren ons bij het Lago di Licodia, een stuwmeer ten zuiden van Calceretta. Hier is met Europees en Italiaans geld gepoogd een toeristisch natuurpunt van te maken, maar de ruiten van de informatiebalie liggen aan diggelen, de potten in het toiletgebouw liggen in puin, de directe omgeving is een zooi… Hier is heel lang geen afgevaardigde geweest… Er lopen 2 zwerfhonden rond. Ze verdwijnen in de bosjes  als Matroos naar buiten komt. Ze worden verzorgd, getuige het afdakje en een dekentje en wat brokjes in een uithoek van de parking. We wandelen langs het stuwmeer richting stuwdam. Witte kopjes op het water; er waait een keiharde wind. Het paadje gaat over in rotsen en de terugweg is ietsje anders dan de heenweg… De dag erop is de wind gaan liggen, de baai ligt er aantrekkelijk bij maar helaas, zwemmen is verboden. We ontmoeten Pino, de verzorger van de 2 zwerfhonden. Pino vertelt ons dat de grote zwarte reu vorige week gewond bij het hek lag… Ze hebben de dierenarts gebeld, hij en de  Duitsers die er camperden en nu komt hij de hond dagelijks medicijnen en eten geven. De dierenarts is gesponsord door de Duitse stel, en enkele vrouwen in het dorp die al te veel zwerfhonden opgenomen hebben, betalen de medicijnen en het voer. Mooi dat er Sicilianen zijn die zich bekommeren om de vele zwerfhonden.

Tegen beter weten in rijden we naar Piazza Armerina, naar Villa Romana del Casale, volgens Unesco de best bewaarde en meest luxueuze Romeinse villa binnen het Romeinse Rijk. In 1881 vond men in de groene Niociara vallei een mozaiek met de arm van Hercules. 48 Jaar later, in 1929, begonnen de systematische opgravingen en de omvang van de ontdekking was enorm. Villa Romana Casale (ca. 300 NC) omvat zo’n 4000 m² aan mozaïekvloeren van superieure kwaliteit. We rijden de grote parking op. We zijn de enigen, op wat zwerfhonden na. De luiken van de souvenirwinkeltjes en eet- en drinkstalletjes zijn dicht en we lopen naar het gesloten toegangshek. We proberen een glimp op te vangen maar vangen bot. Een bewaker komt aan de andere kant van het hek  naar ons toegelopen. “La villa è chuisa… op 26 april mogen we weer open.”

Door naar Enna, ‘navel’, ‘belvedere’ van Sicilië. Enna is de hoogstgelegen provinciehoofdstad van Sicilië (948 m hoogte) èn het geografisch middelpunt. De grote vesting op de top herinnert aan haar strategisch belang, toen, lang geleden. We kronkelen naar boven maar halverwege is de weg afgesloten… daar gaat ons belvedere… We rijden langs  armoedige flats, rommelig, druk…  Het centrum van De Navel moet mooi zijn, maar we zien het niet zitten; rust willen we, rust. We installeren ons in de bosjes bij een stuwmeer in een afgesloten recreatiegebied. We zijn niet alleen; er graast ook een kudde van 29 pinken, een enorme stier en een kalfstier in deze mooie, groene omgeving. Eerst maar lekker aan de borrel, de deur wagenwijd open. Matroosje scharrelt eerst rond de Nugget en waagt zich dan wat verderop. Een van de pinken krijgt hem in de smiezen en wordt nieuwsgierig. Hij loopt op Matroosje af en de hele kudde zet zich in beweging… Matroosje vlucht naar de bus, loopt een rondje eromheen en springt dan erin. Ik schuif de deur dicht en in no time zijn we omringd door de kudde, gevangen als vissen in een kom. De pinken drentelen om onze camper heen, kwijlen op de ramen. Matroos begint te grommen, een aanzet naar blaffen; nu durft ie wel, onze held. “BLIJF STIL!!” sissen we dwingend. De kudde blijft wel een uur op ‘ons erf’ maar taait daarna af naar sappiger gebied. Laat in de avond, het is al donker, komen ze terug en staan weer om ons huisje. We voelen een stoot achter tegen de bus… Fer wil naar buiten en het is de eerste keer dat ik hem iets verbied. Een half uur later liggen de koeien tussen de bosjes te rusten en gaan ook wij slapen. Als we wakker worden zijn de koeien al op pad en staan we tussen miljoenen vlaaien. Gelukkig is er geen schade aan onze Big Nugget!

1 reactie op “De navel van Sicilië

  1. Vanmorgen een beetje hetzelfde gevoel tav de koeien. Vijf die al tot het huis waren genaderd. Niet zo erg maar de eerste keer dat ze hier waren wilden ze wel het zwembad in en dat is wel erg ! Gelukkig is het goed gegaan en was de boer er op tijd bij. Als we nu bellen is hij er binnen 5 minuten !

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.