Maandelijks archief: januari 2016

HET Avontuur

We hebben het aangekondigd. De chronologie laten we voor wat het is. Als je dit leest, neem plaats in de tijdmachine en druk op de knop augustus 2014…..

Nog eufoor van de borrel en van alle lieve, leuke en lekkere attenties (bedankt allemaal!) en met maar een heel klein beetje nadorst stappen we naar de gate. Een lange rij wachtenden. Surinamegangers worden van kop tot teen gecheckt. We schuiven aan en na een uur of 2 vleien we ons in een vliegtuigstoel. En dan, na 9 uur vliegen, met champagne (ik ben immers jarig, zelfs 5 uur langer!), zijn we er. We trekken een truitje uit, snuiven de vochtige hitte op, en schuiven de wachtrij in voor de douane. We delen een taxi met een Nederlandse co-assistent en de rit is betoverend. Yayo staat in de tuinpoort en trekt nog een onkruidje weg als de taxi stopt. De ontvangst door onze vrienden is opnieuw allerhartelijkst en het ziet er allemaal nog mooier uit dan op de foto’s. Het voelt als thuiskomen!

De eerste nacht weer wennen aan de warmte in de wind van de ventilator, en met de klamboe losjes over het bed zijn we onbedoeld een feestmaal voor de muggen. Na een turbulente nacht zit ons lijf onder de muggenbulten en het muskietennet vol met bloederige lijken. Een duik in het zwembad en zand erover wat ons betreft. Niet genoeg zand,  zo blijkt later.SAM_2905_blog

We pikken de draad langzaamaan weer op. Het hotel moet nog opgezet worden; een hele klus. Borden, bestek, potten, pannen, het moet er allemaal nog komen. Handdoeken, lakens. De keuken is nog geen keuken en de parking geen parking. De elektriciteit is nog niet rond en het zwembadwater is groen. Personeel moet geworven worden en hoewel we weten dat dat een koppijndossier wordt, hebben we geen idee hoe dat voelt. Enfin, eerst maar in het vertrouwde Un Pied à Terre aan de gang.

P1060182

Dat voelt als vanouds, alleen Atèn is er niet, en die missen we toch wel. Niet het gekrijs als het weer niet naar haar zin was en ze niet van ons bord mocht eten. Wel haar mooie dansjes, haar gekir en geflikflooi met Fer (je zou er jaloers van worden…) en het na papegaaien van mijn lach. Haar eigenwijze en stoere optreden. Hoe ze uiteindelijk het hele huis verkende en inpalmde en zelf de kooi opzocht voor haar middagdutje. Baasje Chin heeft haar weer meegenomen naar Coronie en haar weer op een dieet van havermoutpap en Fernandes cherry* gezet. Ze moet vast ook weer mee de brommer op. We missen haar…

Atèn onder de douche
Atèn onder de douche

*zoete, rode priklimonade, die naar kersen zou moeten smaken maar meer aan kauwgum doet denkenP1050492_blog

Africa — here we come !

Het begin..
Het plan is klaar! Als we straks in Johannesburg landen, worden we opgehaald door het team van Bushlore en dan gaan we ons vervoer voor de volgende 33 (!) dagen ophalen. Nee, geen camper deze keer….. Wel een hele stoere 4×4 Hilux met rooftent.
Toyota-Hilux-2.5TD-DC-4X4-camp

Ons rijdend verblijf voor de reis is uitgerust met allerlei handige kampeer dingen en ingesteld op de omstandigheden in Afrika. Dit accessoire vinden we nog het meest briljant…

camp toilet

Als jullie het leuk vinden om de route met het strakke reisschema alvast te bekijken, hieronder staan de (interactieve) plaatjes.

Eerst even stoppen bij de Ama Amanzi Game Lodge en dan door …

…. richting de Okavango delta. Onderweg doen we eerst nog wel wat aardige tussenstops. Het merendeel van de overnachtingen doen we bij campsites. We blijven overal twee nachten, zodat als we onverwachts ergens een dag verliezen door pech of wat dan ook, we geen campsite reserveringen “verliezen” en we ons enorm moeten gaan haasten om weer terug op schema te komen… Het idee is om over dit stuk van de reis zo’n 9 dagen te doen.

Moremi en Chobe en dan de grens over naar Namibie

De Ovakango delta is een gebied dat Tien en ik al hééééél lang op ons lijstje hebben staan. Hier gaan we straks zo’n 10 dagen doorbrengen.

Namibie en weer terug naar Botswana

En dan mogen we nog een week in het Noorden van Namibie rondrijden.

Snel door naar ZA om daar nog wat te genieten

De verwachting is dat de route terug via Botswana relatief saai zal zijn. Als het lukt om dan een paar dagen flink door te rijden, gaan we eerst nog wat vogelgebieden bekijken rond Gaborone en dan willen we nog een dag of wat in Pilanesberg doorbrengen.

en dan zit het erop. En mogen we aan de slag in de Ama Amanzi Game Lodge

101ca1138993e0ae42b507338d42d571 399f21baa2913146f43aa7488c339a1e 877adc96b1d3f7f8a0d1449011020433 c2dddcef36103a3f66ce6fc3cb06fcf0

Wan bun nyun yari!

Wij wensen jullie een goed, gelukkig en gezond 2016 met veel liefde en succex én met een tikkeltje avontuur!!!

Wij hebben een goed voornemen!!

Zoals jullie al gemerkt hadden, stond onze blog een tijdje uit (eufemisme). Ons avontuur vrat tijd en energie en was onverzadigbaar. Geen zorgen, het was en is nog steeds ernstig leuk; hooguit wat vermoeiend (ook een eufemisme). Nu we in rustiger vaarwater zitten, gaan we er weer voor: regelmatige blogs (dat is dus dat goede voornemen). Het zal anders worden, niet (altijd) chronologisch en niet up-to-date, maar wel hoe we een en ander ervaren hebben. En omwille van de privacy zijn veel van de namen fictief.
Veel leesplezier!

Owru Yari
Suriname kent 18 (!) nationale feestdagen; van Diwali voor de Hindoestanen en Suikerfeest voor de Moslims tot Keti Koti voor de Creolen. De dag van de Onafhankelijkheid (Sfrefidensi) en Oud-op-nieuw in Suriname is de enige feestdag van álle inwoners, ongeacht oorsprong en religie, Iedereen doet mee.

Gisteren was het Owru Yari in Suriname! De stad verandert in een vrolijk, zuipend en dansend festijn. Startsein is de traditionele pagara estafette in de Domineestraat. Pagara’s zijn duizendklappers of hoe je ze dan ook noemt. Uit sympathie met ons gehoor en onze luchtwegen hebben wij de estafette aan ons voorbij laten gaan, maar we hebben uit betrouwbare bron vernomen dat het gekkenwerk is: in de massa menigte wordt wat ruimte gemaakt en vervolgens over zo’n anderhalve kilometer pagara’s afgestoken. Flarden rood vliegen je om de oren, een rookontwikkeling waar je U tegen zegt, en maar juichen met je kind op je schouders… De stad verandert in een blije oorlogszone. Énorme knallen, buitensporig veel rook; totdat de muziekpodia weer beginnen te bonken.

Tapu yari Swit watraSAM_4354_blog
Pagara’s zijn niet de enige traditie. Op het onafhankelijkheidsplein staan Marronvrouwen die een ritueel kruidenbad van winti duman Elly Purperhart geven. Haar switi watra ruikt erg lekker, met spannende ingrediënten als anesiwiri, zeven geesten en road opener. Ik wandel geschoond van kwade geesten en gezegend met kracht, bescherming, succes en gezondheid het oude jaar uit. Heel bijzonder!

Waterkant
De waterkant is altijd leuk, dus ook met oudjaar. Naast ons zitten Inheemsen, ladderzat. Staan ze om bekend, die Indianen; zuipen als Turken, lekker samen, weinig woorden. Een ervan is verliefd op een blonde vrouw, maar over hoe en wat, dat wordt me niet echt duidelijk. Biertje, goed gezelschap, mooie mensen! Wat wil een mens nog meer?SAM_4367_blog

Het centrum
Dan het feestgedruis in! De sfeer is een klein beetje te vergelijken met onze Koningsdag (die naam blijft toch wennen); iedereen blij, iedereen dronken. De drukte is enorm, het lijkt alsof heel Paramaribo in de 5 populaire winkelstraten gepropt is. Feest, muziek, drank, véél drank. Motormuizen geven hun show met veel lawaai en uitlaatgas en markeren de straat met cirkelvormige bandensporen. Koelboxen, borgoe, parbo, muziekpodia, feestwagens, alles is één eensgezinde, deinende massa. Iedereen één grote familie. De balkons van Krasnapolsky staan vol. Dit is zó geweldig!
SAM_4394_blogSAM_4398_blog

 

 

 

 
SAM_4397_blog

Bekijk voor een “live” indruk maar eens het volgende filmpje…..


Afsluiting en een nieuw begin
De avond gezellig in Greenheart hotel en Un Pied à Terre, samen met ‘onze Surinaamse’ familie en vrienden met, tussen de knallen door, een heerlijk Javaans buffet van Irene, ‘onze’ superkok. Surinamers, ook diegenen die aan het werk zijn, gaan nu en mass naar huis om samen met de familie het nieuwe jaar in te bidden, in te luiden, in te knallen. Middernacht en de pagara’s en het siervuurwerk vermenigvuldigen zich tot de 9de macht en knallen de lucht in. Voor en achter het huis, aan de zijkanten; gemene boze en kwade geesten worden verjaagd. Deze traditie is overigens niet voorbehouden voor owru jari; bij de opening van bv. een nieuwe winkel of bij een nieuwe woning wordt alles wat slecht is eruit geknald. 50 Containers worden er de lucht ingeschoten. Vorig jaar waren er dat nog 80; de crisis eist haar tol, ook met Owru Jari!

Wan bun nyun yari!