Maandelijks archief: april 2014

Prek Toal en het bird sanctuary

PT MapFer is een vogelaar, en dan moet je naar Prek Toal Bird Santuary waar het wemelt van de watervogels. Het blijkt nog een heel gedoe om er te komen zonder de hele mikmak van een touroperator er bij te krijgen. Uiteindelijk lukt het ons via Richard, onze tukker voor de dagen in Siem Reap. Dus op naar Prek Toal, drijvend dorp en toegangspoort tot het bird sanctuary.
 
We moeten een uur tukken om bij de vertrekplaats van de boten te komen. Die ligt heel wat verderop omdat het water erg laag staat. Het laatste stuk is het hobbelen en niet echt comfortabel, maar het landschap is erg mooi. Dan de boot op en het is voor Salim, onze bootsman, een hele toer om de geparkeerde boten te passeren die hutje mutje dwars in de smalle vaart liggen.

PT onderweg 4

PT onderweg 2

PT moeite

En dan begint de wonderschone tocht over het Tonlé Sap meer. We zien reigers, zwaluwen, ooievaars en ander vliegwerk nog voor we het park in zijn, en dat is leuk!!!

We komen aan in Prek Toal. Het community tourism project vangt ons op. Het is een prachtig project; hoe krijg je dorpelingen zover dat ze niet vissen in het vogelgebied, geen nesten leegroven en geen vogels opeten? Zorg er dan voor dat ze hun inkomen uit het toerisme kunnen halen. Eten doen we dus in het community restaurant, waar lokale vrouwen de hele dag bezig zijn met het bereiden van heerlijke maaltijden, speciaal voor toeristen. Ernaast aan dezelfde steiger is een winkel waar ambachtelijk vlechtwerk van waterhyacinth verkocht wordt. Wil je een nacht of wat blijven, dan kan je terecht bij de mensen thuis, in een zgn. homestay.

Houten huizen op het water, een heel dorp vol. We varen langs visinstallaties, supermarkten en bouwmarkten, een botenbouwwerf. Het is een dorp als andere dorpen, maar dan drijvend. Voor de nacht kunnen we niet in het research center van het sanctuary terecht, dus slapen we noodgedwongen in een homestay, en dat is een ervaring apart.

PT onderweg 3PT supermarkt

We meren aan om 15 uur. Buiten staan vrouwen met baby’s, peuters en kinderen en boze meisjes, binnen zit oma op de grond. Hele generaties wonen hier op 30m2. Tegen de wand staan een hoop ingepakte monnikencadeautjes en er hangen foto’s aan de muur. Er liggen 2 dunne matrasjes met een fleecedekentje op een strandmat: ons plekje. De douche is dezelfde bucket waarmee je de toilet, smal en laag, doorspoelt. In een vlakke houten boot halen 2 boze meisjes 2 grote emmers schoon water bij het waterstation verderop; voor ons gelukkig geen Mekong-water voor was en plas.

PT slapen

De bootsman, die een heel klein woordje Engels spreekt en verstaat, is zenuwachtig. Met ons gastgezin is geen communicatie mogelijk, wij spreken geen Cambodjaans en zij alleen maar. We voelen ons erg ongemakkelijk en gaan op het bankje voor het huis zitten. Boten met koopwaar drijven voorbij en meren aan: kleren, potten, etenswaren, fruit, BBQ, je kan hele maaltijden kopen op het water.

PT retail 3

PT retail 2PT retail 1

Dorpelingen peddelen en bewegen ontspannen in hun kleine houten kano’s, taxiboten racen met veel lawaai voorbij. Het is heet en we zijn moe. Als de man des huizes thuis komt, voelen we ons ineens heel welkom. 2 Jongetjes drentelen bij ons bankje en verbazen zich over de tablet van Fer. Dan komt de bootsman ons halen voor het avondeten.

PT Community

We eten bij het community restaurant, en vanaf het dakterras zien we een bijzonder mooie zonsondergang. Er is een windje opgestoken; dat doet ons lijf goed. Het eten is heerlijk en het restaurant zit vol. Een grote groep Fransen en Cambodjanen van een humanity projectgroep bezoeken het dorp voor 3 dagen (!) en logeren ook in homestays. Wat nou precies de bedoeling is en wat ze allemaal doen wordt ons niet helemaal duidelijk; iets met armoede en medicijnen.

Eenmaal terug thuis maken we ons op voor de nacht. De vrouwen en kinderen kijken TV en de mannen zitten samen buiten. Bij de Boeddha tempel op het vasteland is er feest en dat hoor je!!! Snoeiharde technomuziek schalt door de ‘straat’. De taxiboten varen met brullende motor door de muziek heen. Wij liggen op onze matrasjes en doen oordoppen in. Met moeite vallen we in slaap en om half vijf worden we gewekt door luidruchtig monotoon gebed uit diezelfde Boeddhistentempel. Jezusmina!!! Als ze ermee ophouden is het 6 uur: tijd om op te staan voor onze early morning birdwatch in het Sanctuary.

PT bird 2PT Bird 1

Met een kleine boot en een andere bootsman varen we het vogelreservaat in. Het is een mooie ochtend en het belooft weer een warme dag te worden. Voor ons zwemmen bruine pelikanen. We zien zilverreigers, slangenhalsvogels, ooievaars en reigers in alle soorten en maten, adjudants, een ijsvogeltje, de grijskopvisarend…(zie Fers’ lijst). Er zijn momenten dat je niet weet waar je eerst moet kijken! We hebben nog wel wat te stellen met de bootsman. Ons is 3 uur varen beloofd en al na 45 minuten wil ie rechtsomkeer maken. Voor 5 dollar wil ie nog wel even verder. Deze hele trip kost ons al een godsvermogen, zelfs naar Europese maatstaven, en we zijn een beetje in de war. “5 Dollar” komt er in slecht Engels uit en verder spreekt ie alleen Cambodjaans… We zwaaien en knikken en er wordt nog een prachtig kwartier aan vastgeplakt maar dan is het echt tijd!

Bij terugkomst regelen we het met onze eigen bootsman. Nee, het is inderdaad niet de bedoeling dat die ander nog wat extra’s krijgt. Maar misschien kan het wel in de vorm van een tip? Tja, dat doen we ook maar niet. En zo zijn we allemaal weer een ervaring rijker ..;-)

 

 

 

 

 

 

 

Siem Reap en Angkor Wat

SR Angkor Wat

Als je in Cambodja bent moet je naar Angkor Wat, het indrukwekkende tempelcomplex dat op de Werelderfgoedlijst van Unesco staat. Vanuit Kratie is het zo’n 6 uur met de minibus en de prijzen verschillen enorm per guesthouse/reisbureau/tukker. Voor $12 pp kan je naar Siem Reap, maarrrr…. voor die $12 koop je 2/3 stoel; je zit met zijn vieren op 3 stoelen! Gelukkig komen wij er op tijd achter en kopen ieder een hele stoel, 3 tickets dus. Met de bagage eronder en ervoor zitten we toch nog krap maar het is te doen. Met zijn 14en delen we de bus. De 3 meiden die voor ons zitten, zijn enorm aan het balen: zij hebben ieder $22 betaald, maar ze hebben dan ook de beste stoelen en de meeste ruimte, helemaal vooraan, met een smal bankje om lekker je voeten op te leggen.

SR dames

Achter ons zitten Emilio, Spaanse duikschoolhouder in Lafranga, en een kleine Argentijnse, clown van beroep. We delen snoep en fruit en verhalen. Tegen alle afspraken in pikt de botte chauffeur onderweg vijf mensen op; die passen allemaal nog wel op dat supersmalle bankje. De meisjes zitten klem nu, en het komt niet meer goed. Ook wij hebben niet zo’n beste rit; de zitting van mijn stoel loopt schuin naar rechts af en ook Fer zit niet lekker. Een opblaaskussentje helpt iets maar we komen gebroken en met een uur vertraging aan.

De poort naar Angkor Wat is Siem Reap, een toeristenstad vol vermaak. Pub streets en night markets, casino’s, circus en heel veel Wats. Honderden restaurantjes en eetkraampjes met deepfried kikkers, krekels, en dikke zwarte spinnen (!), slangen aan een stokje, bloederige kuikentjes nog net in het ei… surprise!!! zomaar een eitje wegtikken is er niet bij in Cambodja.

SR Pubstreet 1 SR  PS snakes SR Pubstreet spinnen

Overal een happy hour dat alleen voor cocktails geldt, de verslavende variant welteverstaan. Voor de virgins <het drankje zonder alcohol> moet je gewoon het hele bedrag dokken.

SR tukker

We charteren tukker Richard voor 3 dagen, schaffen een 3-dagen-entree aan en we gaan ervoorl Enorme toegangsbruggen met enorme krijgers aan weerskanten. Indrukwekkende poorten.

SR krijgers

Onze favoriet is Bayon, de tempel met 216 gigantische gezichten. We zijn er stil van.

SR Bayon SR Bayon 3 SR Bayon 2

Ik val als een blok voor Ta Prohm, overwoekerd een prachtig voorbeeld van de overlevingskracht van de jungle.

SR Ta prom SR TP 2

 

Ik krijg een flash back naar Suske en Wiske en ook Jommeke moet hier geweest zijn. Fer ziet vooral Angelina Jolie aan een liaan voorbij slingeren.

We maken het grote rondje, het kleine rondje, lopen over the Terrace of the Leper King en die van the Elephants en bezoeken tempel(tje)s met exotische namen als Phimeanakas, Preah Palilay en Prasat Leak Neang.

 

We zien de zon opkomen en ondergaan bij Ankor Wat en staan een uur in de rij om het allerhoogste binnen te gaan. Mag ik er niet in met mijn blote armen…. Fer gaat dan maar eerst en daarna trek ik zijn bezwete T-shirt aan. Fer wacht in blote bast; hij past echt niet in mijn T-shirt, dat begrijpt zelfs de toeristenpolitie.

 

SR AK sunset SR AK sunset 1 SR AK sunrise 2 SR AK sunrise

Steunpilaren, zware steunbalken, steigers en restauratiewerken, wegennet en kaartcontrole, het is allemaal strak georganiseerd en heel toegankelijk. Het hele complex is dan ook in buitenlandse handen; het verhaal gaat dat een Vietnamese investeerder de rechten heeft gekocht. Van de 120 miljoen dollar die jaarlijks binnenstroomt ontvangt de Cambodjaanse staatskas er slechts 20 (!).

SR AK

’s Avonds gaan we naar een free concert van Beatocello, dr. Beat Richner, een gepensioneerde Zwitserse kinderarts die met zijn celloconcerten bedelt om bloed en geld. In 1992 heeft koning Sihanouk hem gevraagd om het kinderziekenhuis in Pnom Penh weer op te bouwen.

SR BeatocelloSR BeatombrelloBroad

Inmiddels zijn er 5 kinderklinieken die gratis zorg leveren aan alle kinderen die Cambodja rijk is! Kantha Bopha (1 t/m 5) hanteert westerse maatstaven; daardoor is het sterftecijfer van 65 % in 1992 gedaald naar 2% in 2013! Het jaarlijkse budget is US$ 42,5 miljoen voor alle vijf de Khanta Bopha’s; 5% daarvan komt uit de staatskas, Zwitserland neemt 10% voor zijn rekening, en de rest, 85% !!!, komt van donateurs. Beatocello is een begenadigd spreker die zijn toeschouwers op sleeptouw neemt. We zijn van slag door de voorstelling: een kijkje achter de Cambodjaanse schermen en je ziet de vieze rauwe werkelijkheid van corruptie, ongelijkheid, onrechtvaardigheid. Wie meer wil weten over dit indrukwekkende project kan dat vinden op www.beat-richner.ch

Naar cambodja, naar Kratie

De reis naar Cambodja is er een van het grote wachten. We vertrekken om 8 uur stipt. In Nakasong stappen we van de boot en dan begint het. We worden van plek naar plek gesleept en de “20 minutes” van de reisagent duren uren. Winkeltjes en restaurantjes doen goede zaken en ook de toiletjuffrouw mag niet klagen. Ik krijg gezelschap van een mentaal beperkte jongen wiens naam ik vergeten ben. Hij stopt zijn hand in de mijne en niet zo gek veel later slaat ie z’n armen om me heen. Ik hou hem dan ook maar vast en aai hem over zijn bol. Affectie kost niks, maar de bus laat wel erg lang op zich wachten en mijn nieuwe vriend is van het type zwaan kleef aan. Als de bus eindelijk voorrijdt zijn we 2 uur verder. Bij de grens met Cambodja van hetzelfde laken een pak, maar dan zonder nieuwe vriend en dus niet zo zweterig. Dat wachten werkt: de lokale economie plukt er de vruchten van. Je kan niet zeggen dat ze niet voor elkaar zorgen. Vlak voor onze eindbestemming nog een plas/drink/eetpauze en de “20 minutes” duren voor het eerst die dag 20 minuten. Na in totaal 4 uur onnodig wachten (!) en 4,5 uur rijden komen we aan in Kratie (spreek uit Krotche).

KR grensovergang

 

KR Khmer style

De overgang van Laos naar Cambodja lijkt op die van Nederland en België; de bouwstijl is anders en de conditie van de weg ook. De traditionele Kmer-huizen, paalwoningen met een sierlijk dak van houten sintels, vallen meteen op. Het levendige stadje Kratie is meer zo’n garagestad, met een groot marktgebouw en hier en daar een grote kleurrijke tempel. De Mekong-boulevard is niet gezellig te noemen en het eettentje Toakae tegenover de markt is onze favoriet. Gulzig aan het Angkorbier en de overheerlijke Lok Lack, een typisch Cambodjaans vleesgerecht, zien we het leven aan ons voorbijtrekken. Motortaxi’s wachten op klanten, geurige eetkraampjes, allerlei vis op een stokje, rauw vlees en insecten, BBQ’s, grote dampende rijstpannen, tropisch fruit en tropische groenten, brood en baguettes, geurtjes en zeepjes. Kleine vrachtwagentjes met allerlei huiswaar en speelgoed kunstig opgestapeld rijden voorbij.KR markt 2 KR markt 3 KR markt KR Huwelijk 3 KR Lotus

Overal handelaars, op een brommer met zijspan, achter een handkar, met een draagstok over de schouder. We snoepen de zaden van de lotusbloem en peuteren een bamboestok leeg. Die bamboestokken zijn gevuld met sticky rijst en kokos, met hier en daar een zwarte boon. Lekker!

Vanaf ons terrastafeltje kunnen we ook een kijkje nemen in een zgn. clinic (in hetzelfde soort garage als de kruidenier of brillenwinkel, hoog en diep en met grote afsluithekken en een rolpoort). We zien vijf gevulde bedden, blauwe klamboes, infuusstokken en een vrouw in lichtblauw uniform die de druppelsnelheid van de infuusvloeistof controleert. Het is avond en de bedden worden dicht tegen elkaar geschoven om plaats te maken voor een 4wheeldrive en 3 motors.

Vrouwen en meisjes lopen in pyjama’s van fel gekleurd katoen met beertjes, hartjes, ruitjes. Ik wil er ook een, heerlijk in die hitte, maar Fer maakt voor het eerst deze reis gebruik van zijn vetorecht. Wat jammer nou! De moderne variant, het huispak in saaie kleuren, vind ik weer niet mooi. Hoedjes, rotan puntschalen en tropenhelmen, petten met extra lange klep en nekbeschermer, mutsen en handschoenen. Het is snikheet, we smelten, maar er zijn Cambodjanen die gekleed gaan alsof het putje winter is. Dit hebben we ook al in Laos gezien, ongelooflijk!

De Cambodjaanse valuta is ‘kip’ maar pinautomaten dealen alleen met US$. Alle prijzen staan in $ en in kip op de kaart; 4000 kip is 1 dollar en je weet precies wat je uitgeeft. We verbazen ons over de Amerikaanse invloed; de Fransen hebben wat laten liggen. Over Fransen gesproken. We zijn nergens zoveel Franse toeristen tegengekomen als in Laos en Cambodja. Fransen reizen dus wèl en en masse, maar het lijkt beperkt tot de voormalige kolonies. Zal wel iets met de taal te maken hebben…

KR trouw2 KR Huwelijk 3

 

Er is een belangrijke bruiloft en de Cambodjanen pakken uit. De kookploeg (zo’n 35 man) is al 2 dagen in de weer, gewoon in een straat, voor de gelegenheid afgezet voor verkeer. Honderden gasten, de vrouwen in prachtige glitters, de mannen in black tie Cambodjaanse stijl. Sjieke tafels, een podium met live band. De square-dans is erg populair in Cambodja. Ze dansen ingetogen, zichtbaar met plezier, met sierlijke handen op muziek waar weinig variatie inzit. De doorgaande weg is afgezet, de politie houdt een oogje in het zeil en de hele wijk kijkt toe. Zowel onze tukker als de baas van ons eettentje vertellen ons dat trouwen in Cambodja duur is. De man betaalt een bruidsschat en die kan tot in de duizenden dollars lopen. Scheiden is een financiële ramp en hertrouwen onbetaalbaar. Het huwelijk is traditioneel. Een veilige gedachte, de vrouw thuis. De mannen doen zelf graag boemboem buiten de deur en de prostitutie viert hoog tij. Stiekem natuurlijk, anders kleedt zijn vrouw hem uit.

KR veerbootje KR veerboot motor

In het haventje van Kratie kan je voor een peulenschil de veerboot (let op de speciale motorophanging…) nemen naar Kho Trong, een juweeltje in de Mekong. Aan de overkant staan de motortaxi’s klaar. Er is geen weg op Kho Trong, alleen een pad rondom, en iedereen die een motor heeft taxiet. We huren een fiets en gewapend met onze verderkijkers gaan we op pad. We zien bijeneters, drogons, een thick billed craw, magpie robins en palmduiven. De zwangere bomen hangen vol met jackfruit (een soort durian), sappige mango’s, kokosnoten, tamarinde en bananen. Op het zuidwestelijke puntje is er een floating village, drijvende huizen. Het ziet er armoedig uit en de meeste hebben een antenne maar er zijn er ook met een schotel. Heel bijzonder. We bezoeken de Pagode aan de noordkant en nemen een duik in het zwembad van enige hotel dat het eiland rijk is. We krijgen geen genoeg van het eiland, we blijven een dag langer in Kratie. Wat een pareltje!

KR floating village

KR Tempel KR zwembad