Maandelijks archief: maart 2014

Vang Vieng

Met de VIP-bus gaan we naar Vang Vieng, De eerste VIP-bus was kapot, dus een uur vroeger vertrekken met de VIP van 8 uur. Om 9 uur, nog steeds in de bus bij het busstation in Luang Prabang, blijkt dat deze bus ook panne heeft. Een andere VIPPER dus, een waarvan de stoelleuningen kapot zijn en de airco het laat afweten; 7 uur lang zweet van 52 passagiers, de lucht wordt er niet beter op.

Vang Vieng is een levendig dorpje aan de rand van het Karstgebergte. Beroemd en berucht. Eerst kwamen de hippies met hun marihuana; daarna de feestbeesten die zich tegoed doen aan crystal meth; geen geweldige mix en het dorp is letterlijk in twee gespleten. Het ene deel staat vol met goedkope guesthouses, kroegen, restaurantjes en touroperators, het andere deel gaat helemaal voor nature en peace. De lokale organic farm, een paar km stroomopwaarts en het vertrekpunt voor de dagelijkse toeristenadventures,  probeert beiden te combineren. De moerbei limonade, die ze produceren,  is lekker.

VV Organic farm

VV Rivier

 

 

 

 

 

 

Het dorp zelf stelt weinig voor maar de rivier, de bergen en de omgeving zijn echt prachtig dus kan je in Vang Vieng vele (een- of meerdaagse) tours boeken: trekkings, watervallen, bergdorpjes, bergbeklimmen en in grotten kruipen, kayakken en ‘tuben’, een absolute aanrader.

 

VV Tien TubingVV Fer Tubing

Bij tubing drijf je in een vrachtwagenband stroomafwaarts en al heel gauw zie je de kroegen aan weerskanten van de oever.

VV Kajakkers

 Tubers worden gelokt met hengels met een blik laobier en free shots laolao (laovodka en –whisky). De kroegen hebben velden met sproeiende basketbalnetten en hangmatten. Tot een jaar of wat geleden hadden ze ook tarzantouwen en springplanken boven de rivier, maar dat mag niet meer. Na 20 jongeren die zich liederlijk, stoned als een garnaal en dronken als een tor, te pletter sprongen, vond de regering het welletjes en zijn zelfs alle barretjes een tijdlang gesloten geweest. Nu begint het weer voorzichtig op gang te komen met de nodige restricties. De party animals vermaken zich; overdag is het tuben, ’s avonds en ’s nachts duiken ze het luidruchtige nachtleven van Vang Vien in.

In Vang Vieng staat áltijd ergens de muziek knoer- en knoerhard. Dat begint al ’s ochtends vroeg en het gaat door tot ’s avonds laat. Geen smooth jazz of easy listening; het is allemaal Lao Style. Gelukkig wil de buurman er niet overheen, dus de overlast blijft beperkt.

Het is donderdag en dat betekent dat Fer aan het werk moet. Dat blijkt niet zo eenvoudig. De dongel van het guesthouse geeft geen internetverbinding, en het lukt ook niet bij het enorme hotel verderop in de straat. Net als we vermoeden dat het probleem niet bij de dongel en de hotels ligt, lukt het bij een internetcafé. Gelukkig, hoewel niet helemaal optimaal! Een serieuze business meeting van 1,5 uur, terwijl achter je het jongste kind van de eigenaresse luidkeels laat merken het niet eens te zijn met een aantal punten, vraagt veel energie. Gelukkig is daarna de Laobeer snel op tafel …

Luang Prabang

LP 1 LP Royal WatEen mix van exotisch en koloniaal Frans. Witte Wats (tempels) met kleurrijke naga’s (draken), koloniale huizen, prachtige steegjes, guesthouses, winkeltjes, bakkerijen met croisantjes en pain au chocolat, restaurantjes met Franse kaart, tuktuks en fietsen, monniken in oranje, National Palace, strand en park, riverside lounge cafés…

LP MonnikLP Wat

Het oude centrum van Luang Prabang is Unesco werelderfgoed en als je er doorheen loopt weet je waarom. Wat een stad! Loom en relaxed, komt ’s ochtends heel langzaam op gang en gaat weer slapen om 23:30. Heel bijzonder en we besluiten elke dag er nog een dag aan vast te plakken. Hier zouden we met gemak een tijdje kunnen wonen.

LP Night Market

De night market is voor de toeristen en het Lao food court in buffetstijl waar je voor een bord 10.000 kip betaalt is avond na avond afgeladen met toeristen èn locals. Fruitkraampjes te over met heerlijke verse vruchten, geschild en gesneden, en overheerlijke shakes. We bestellen een fishsalad bij een lokaal restaurant aan de Mekong, en krijgen er een bord vol verse groene kruiden en sla bij: een explosieve smaaksensatie, de vis omwikkeld in het groen!

 

LP Kuanxi waterfalls LP Kuanxi waterfalls 2

We maken een uitstap naar Kuang Si (of Kuangxi), prachtige watervallen waar we omheen wandelen, een frisse duik nemen en ons laten verwennen door Garra Rufa visjes die aan onze voeten knabbelen (heerlijk, al is het ff wennen) en krachtige waterstralen die onze nek en rug masseren. De watervallen doen me denken aan Aguas Azules in Yucatan (of is  het Chiapas?), Mexico, even prachtig even relaxed en even toeristisch en in mijn herinnering toch nog net iets blauwer dan Kuang Si.

LP Kuanxi waterfalls 3LP 2
We spreken geregeld af met bootgenoot Tina. Een sunset boat trip over de Mekong brengt ons naar een papiermaker. Ook hier kan je er blijkbaar niet aan ontkomen: je pakt de boot voor een sunset en moet vervolgens een heel programma afwerken. We krijgen een wel heel summiere uitleg van de papiermaker en dan worden we heel vriendelijk naar binnen geleid. Papierwaren en sjaaltjes (uit China!), een hele winkel vol. Als duidelijk wordt dat we niets aanschaffen, slaat de sfeer om en worden we straal genegeerd.

Dit verschijnsel schijnt normaal te zijn: Tina werd eerder bespuugd door de Hmong, een stam die rotan vlecht. Bij een bezoek aan deze stam wordt je op een niet mis te verstane manier verplicht iets te kopen als je een foto hebt getrokken. Op zich niks mis mee als een en ander van tevoren duidelijk wordt gemaakt. De manier waarop is echt heel vervelend. Zou het gewoon in de cultuur zitten of ligt is het toerisme de bepalende factor?

Maar de zon is prachtig in alle fasen van de ondergang!

Lp Sunset 1 Lp Sunset 2

LP VeerbootDe Mekonveerboten van Luang Prabang zijn aandoenlijk. Er passen 2 auto’s op, wat motors en fietsen en wat passagiers. Het lijkt alsof ze zo kunnen omvallen of zinken, maar blijkbaar zijn ze stevig genoeg want ons zijn geen horrorverhalen bekend van gezonken veren. Vrachtschepen hier zijn trouwens ook bijzonder. Op het achtersteven is gewoon een houten huis gebouwd, met een verdieping en een dak.

Vogeltjes zijn er nauwelijks. Ja, hele kleine zwarte in hele kleine rotan kooitjes, bij Wat Phousi. Per koppeltje gevangen gezet. Ze zouden geluk brengen als je ze vrij laat. Daar moet je wel voor dokken natuurlijk. We zien een toerist die de hele voorraad heeft opgekocht; hij kon niet kiezen. Aan de andere kant van de tempelberg zien we een heel plateau vol met kooitjes. We worden er misselijk van. Wat is wijsheid? Kopen, vrijlaten en daarmee de boel in stand houden of er per definitie niet aan mee werken…

LP Utopia

Tina is vaker in Luang Prabang geweest en neemt ons mee uit. Hives, Utopia, LaoLao, stuk voor stuk places you must have been. En ja, zijn stuk voor stuk bijzonder, lekker en comfortabel, en vnl. gericht op toeristen. We belanden in een reggae bar waar we meedoen aan de pooltafel. Een ingewikkelde volgorde, niet echt duidelijk, maar goed, we zijn alle drie aan de beurt geweest. Het nachtleven (nou ja nacht…) bevalt goed, misschien wel omdat het niet laat kán worden.

Laos en de tocht over de Mekong

De Chinezen zijn (ook in Thailand) de hele zooi aan het overnemen. Zij zijn de geldschieters van de highway die Laos en Thailand doorkruist en van de splinternieuwe friendship bridge nr. 4 over de Mekong. De douanekantoren zijn van de kleine haven van Chang Khong naar de vriendschapsbrug verplaatst met als gevolg dat alle toeristen een omweg moeten maken: met zijn allen in een busje 4km zuidwaarts naar de brug, uitchecken uit Thailand, met z’n allen in een andere bus, brug over, entry visum aanschaffen en inchecken in Laos, de songthaeaw in en 4 km noordwaarts richting haven in Huay Xai. De toeristensector vaart er nu nog wel bij; bij elk guesthouse kun je een ticket boeken inclusief transport naar de overkant. Het gerucht gaat dat er plannen zijn voor het bouwen van hotels en guesthouses bij friendship bridge nr. 4. Dat zou funest zijn voor Chiang Khong…
We zijn vanaf 7:45 onderweg om naar de overkant te geraken en de boot van 11 uur te pakken richting Luang Prabang, voorheen een tochtje van pakweg 30 minuten inclusief douaneformaliteiten. De informatie van de betrokken reisagenten is ook niet eenduidig. Onnodige tussenstops in Chiang Khong en Huay Xai, vaak wachten op, en uiteindelijk mee met de laatste boot.

SB 0 SB 1

We mogen zitten waar plaats is dus we gaan voor een plek aan de voorkant; dan hebben we minder last van het oorverdovend geluid van de motor. Onze boot is een oudje, maar wel een met soft seats: afgedankte vliegtuigstoelen die niet verankerd zijn in de vloer. Het schuift allemaal een beetje alle kanten op maar we zitten zacht. De motor hapert met grote regelmaat en de stuurman stuurt alsof ie het voor het eerst doet.

SB motor SB 4

We maken rondjes om een dooie vis te vangen en meren om onduidelijke reden aan op onduidelijke plekken en de tocht is wonderschoon! Witte strandjes tegen een groene en bergachtige achtergrond. Kleine dorpjes met paalhutten tussen het groen. Geen lelijke electriciteitkabels, geen auto’s en geen weg. Rotsen in de rivier, waterbuffels, flinke stroomversnellingen. Heel idyllisch als je er niet moet wonen. Het water staat laag en de oevers zijn schoon.
We meren aan in Pak Beng voor een overnachting en laten ons meeslepen door bootgenoot Tina. Allemaal in de vrachtwagen de heuvel op.

PB Vrachtauto

Op deze foto staat Tina 2 helemaal links en Tina 1 (met het bloesje van €1,13 uit Chiang Khong) rechts.

Het is een redelijk guesthouse met een mooi groot terras met uitzicht over de Mekong. De kamers zijn zo gehorig dat het lijkt alsof de buren in onze kamer stappen en op onze wc zitten. Een grote groep luidruchtige jongeren blijven in het restaurant plakken; als we uiteindelijk onze oorstoppen in hebben, houdt het lawaai op.

PB Olifanten
Bij het ontbijt worden we getrakteerd op badende olifanten. Dat is echt waauw! Het is erg mistig en dat maakt het bijna mystiek. Op naar de boot en het blijkt wederom de laatste. Een upgrade en niet helemaal vol, dus dubbel genieten. Ook vandaag witte zandstrandjes en steeds vaker electriciteitmasten, huizen van baksteen en verharde wegen, en ‘verbouwde’ zandbanken en oevers zien. Aardappelen, mais, vanalles wordt er gepland. Voor het eerst zie ik iets groens groeien in zand dat a. geen cactus is en b. niet na een regenval in de woestijn opbloeit. Voor de regens oogsten want daarna ligt het weer allemaal onder water.

SB 2 SB 6

Wat een geweldig systeem. We zien zelfs een seizoenswoning met bar op een van de zandbanken. In het regenseizoen verplaatsen ze de hele handel weer naar het dorp. Gelukkig bestaan de woning en bar uit rotan matten en houten palen. Dat scheelt als je steeds heen en weer verhuist. Na 7 uur varen komen we aan in Luang Prabang.